عزيز يوسف مصري دوباره گم شده است
زمين سياه نپوشد ستاره گم شده است!
نشسته ام وبه كنج اتاق زل زده ام
جواني من دراين كناره گم شده است
به جستجوي خودم توي شهر مي گردم
ورق ورق شده ام پاره پاره گم شده است!
به كوچه هاوخيابان نگاه كردم نيست
كليد خانه ما دراداره گم شده است
بگرد! خانم منشي! گذشت نوبت من
كجاست آنهمه اسم وشماره؟ گم شده است؟
چقدر جاي غزل خالي است دوروبرم
حقيقت من دراستعاره گم شده است!
