ساعت : صفر اینجا بهبهان است صدای قلب عاشق من
باز انتظار...باز من و..... باز بهبهان
شهر امید و خاطره و راز بهبهان
پرورده است جای خیابان و خط کشی
گل های یاس و اطلسی و ناز بهبهان
هر سال در مسابقه خواب ها ی من
آورده است رتبه ممتاز بهبهان
گشتم ولی صدای دلم" اصفهان" نبود
شعرم "مرتب" است و آواز بهبهان
معلوم نیست نقطه پایان من هنوز
معلوم هست نقطه آغاز- بهبهان -
این غربت همیشگی ما و حافظ است
مثل هم اند غربت شیراز- بهبهان
.
داری به انتهای خط جاده می رسی
بیدار شو مسافر اهواز- بهبهان
من هم با این بیت ها
رگ های کویر چاک شد از گرما
دعوا سر اب و خاک شد از گرما
تو هرچه سریع تر خودت را برسان
باران دل من هلاک شد از گرما
.
.
هر شب همه دعای من باران است
گرما زده ام دوای من باران است
یک عمر هزینه کرده ام در دل خویش
سرمایه چشم های من باران است
.
.
کی می آیی دوباره یاری بکنی؟
یک طوفان بزرگ جاری بکنی
انگار کسی به فکر گندم ها نیست
باران... باران.. مگر تو کاری بکنی
.
.
.
در تنگ غروب منتظر خواهم ماند
حالا بد و خوب منتظر خواهم ماند
تا بارش بادهای بارن اور
برخاک جنوب منتظر خواهم ماند
.
.
.
هم خوانی باد با درختان زیباست
رقصیدن آب در خیابان زیباست
بنشین و سکوت کن که فیضی ببری
موسیقی خنده های باران زیباست
.
.
.
عاصی شده ام خانه ما دلگیر است
تقصیر زمین نیست هوا دلگیر است
رزق دل ما از اسمان می اید
باران که نباشد همه جا دلگیر است
